Muzische vorming: een paar ideetjes van Emy Geyskens om met boek en musical aan het werk te gaan in de klas

Het Leesdagboek...

... is een schriftje, waarin de kinderen opschrijven welke verhalen/boeken ze gelezen of gehoord hebben. Ze vermelden telkens de datum, de titel, de schrijver en schrijven erbij waarover het boek ging en/of wat ze vonden van het boek. Ze kunnen op de rechterkant telkens deze bespreking maken, en op de linkerkant plaats overlaten om er een tekening bij te maken.

Wat meer uitleg:
De kinderen werken thuis in het schriftje, of op school wanneer er de tijd voor is (bijvoorbeeld als extra activiteit). Wanneer ze thuis zelf een boekje/strip/verhaal hebben gelezen, of zijn voorgelezen, dan kunnen ze dit erin schrijven en erover tekenen. Na afloop van het voorleesmoment schrijven de kinderen de naam van het hoofdstukje op en wat er precies gebeurd is. De kinderen noteren telkens ook expliciet de datum erbij. Er zou dan voor alle kinderen zo’n leuk schriftje voorzien kunnen worden. Deze schriften kunnen geplaatst worden in een rek op de leeszolder, zodat de andere kinderen deze van elkaar kunnen lezen. Zo weten ze wat de leeftijdgenootjes (minder of heel) leuk vinden! Ze kunnen dan eens kijken in de schriftjes van elkaar, en wie weet krijgen ze wel eens zin om het verhaal/boek dat een leerling gehoord of gelezen heeft, zelf ook te gaan lezen?! Daarom is een duidelijke vermelding van de juiste titel en de schrijver ook belangrijk en noodzakelijk.
Het zou kunnen dat een schriftje gauw vol geraakt: proficiat!! Begin gerust aan een nieuw schriftje! Ook zou het fijn zijn dat het schriftje aan de buitenkant mooi versierd is. De kinderen bedenken een leuk voorblad voor hun schriftje (eventueel plastificeren van de voorkant?!).
***

Gedichtendoos en krantje in de school

1. Er wordt een gedichtendoos in de school geplaatst.

2. Deze gedichtendoos mag volgestopt worden met gedichten van de kinderen over alle denkbare thema’s, maar wordt extra in de verf gezet gedurende bijvoorbeeld de Vredesweek.

3. De andere leerkrachten krijgen nog eens allemaal een briefje mee in hun bakje, om hun leerlingen gedurende deze week extra attent te maken op de waarde van de gedichtendoos. De leerlingen gaan nu dichten.

4. De gedichten worden in een speciaal gedichtenkrantje gedrukt en worden uitgehangen rond, boven, onder de gedichtendoos!

5. Dit gedichtenkrantje wordt dan mee naar huis genomen, en zo kunnen de ouders ook de gedichten lezen van de kinderen (en van andere dichters). Dit verhoogt de betrokkenheid van de ouders met de school, het schoolse leven van hun kind, maar zeker ook met de Nederlandse taal!

6. In dit krantje kan bijvoorbeeld ook een boek in de kijker gezet worden. Eentje dat de kinderen kunnen presenteren op het maandmoment, of misschien eentje dat ze in de klas gehoord hebben, of waarom niet een dat ze nog niet gehoord hebben?!

7. Er kan ook een kort voorleesverhaaltje in gepubliceerd worden. Dit kunnen de ouders dan misschien voorlezen aan hun kinderen (zo moeten ze zelf niet op zoek gaan naar een geschikt verhaal). Of de kinderen kunnen dit misschien zelf eens voorlezen aan hun ouders?! Of aan jongere broers/zussen?!

8. Het wordt een krantje waarmee de kinderen, ouders, en leerkrachten echt kunnen werken. Literatuur voor en door de kinderen in overvloed!

Marc de Bel, Guy Didelez en Patrick en Fernand Bernauw maken een musical...

Hoe zit het nu precies met de samenwerking tussen deze mensen? Hoe is het boek er dan uiteindelijk gekomen? En het muziektheater? Waar kwamen de ideeën vandaan?… We horen eens bij de betrokkenen:

Ome Bel vertelt …
“…het idee en de grote lijnen van het boek zijn ontstaan en gegroeid tijdens mijn wekelijkse vertelkwartiertje op vrijdagmiddag in de klas (4deleerjaar) meer bepaald in het schooljaar 83-84. Het instant verzonnen verhaaltje heette toen nog "De Knikkerdiamanten". Een van mijn leerlingen, een zekere Steven Dhondt, begon spontaantekeningetjes bij het verhaal te maken. Ik vond dat zo knap dat ik hem vroeg om samen een stripalbum van het verhaal te maken. Zo gezegd, zo gedaan. Zes maanden later gaven we het album uit in eigen beheer. De 1000 exemplaren waren zo verkocht! Het album is nu bij stripofielen een gezocht collectors item, want StevenDhondt illustreert nu fulltime mijn boeken en stripverhalen en is bezig nen helen groten te worden! Of hoe een dubbeltje rollen kan!
Het basisscenario gaf ik aan Guy en die schreef het verhaal helemaal uit. Ik “verBelde” het dan nog wat. De samenwerking verliep heel vlot!”
En hier gaat Guy:
“Ik ken Marc als auteur al jaren en jaren. We zaten vroeger trouwens nog samen bij Davidsfonds-Infodok. Iemand die altijd met zo'n klepelgekke ideeën als hij rondloopt, springt er ook onder collega-schrijvers wel uit. Hoewel er nooit vanaf het begin een dikke vriendschap tussen ons geweest is, had ik altijd het gevoelen dat we - hoe divers ook - in wezen hetzelfde wilden: boeken die plezier voor lezen bijbrengen. In de loop van de jaren zijn we bijna onmerkbaar meer en meer naar elkaar beginnen toegroeien…
Zo'n jaar of wat geleden vertelde Marc zijn uitgeefster dat hij voor een volgend boek op zoek was naar een co-auteur. Hij had nog zoveel ideeën, maar had gewoon de tijd niet ze uit te werken. Omdat Hilde wist dat ik al heel wat ervaring had wat samen schrijven betreft, suggereerde ze mijn naam. Van het een kwam het ander. En voor zijn 50ste verjaardag zijn we zelfs eens gaan voetballen, waarbij ik bij de tegenpartij belandde. Toen heb ik het bijna verknoeid. Ik won. Stom van mij natuurlijk. Gelukkig heeft Marc ingezien dat het niet mijn schuld was, maar die van onze veel te goeie keeper en heeft hij zijn samenwerking niet opgezegd...
Integendeel. Hij vertelde me dat hij al een heel scenario in zijn hoofd had zitten. Korte tijd later zette hij het op papier. Bij dat scenario kon ik een aantal aanvullingen doen die het nog wat rijker maakte, zodat we meteen al het idee hadden dat we op de goeie weg zaten wat samenwerking betrof.
De rest van de samenwerking is eigenlijk in een paar woorden samen te vatten: ik heb verteld, Marc heeft verbeld. Hij heeft het verhaal daar door mij werd uitgeschreven in zijn eigen typische stijl herkneed. Het resultaat is een boek waarin we onszelf allebei blijven herkennen. Een boek van DiBelez dus, vol spetterende actie!”

En dit voegt Patrick eraan toe:
"Eén van de dingen die ik aan Guy zo apprecieer, is dat hij een groot – nou ja, gróót… - kind is gebleven, onder meer als het op Enthousiast Zijn aankomt. Zo was hij om begrijpelijke redenen nogal enthousiast over de nieuwe schrijfpartner die zich had aangediend, zijnde Marc de Bel. En, wetende dat mijn hart al een tijdje harder klopt bij toneel dan bij boeken, of wij met dat nieuwe te schrijven boek-in-samenwerking ook niet iets konden doen voor het toneel? Marc zag dat idee ook nogal zitten en bezorgde me het basisscenario van DE MARBELLO DIAMANTEN, waaruit ook het boek is gegroeid. Vanuit dat basisscenario ben ik beginnen nadenken over een toneelversie. Ik heb de jongste jaren nogal wat boeken bewerkt voor het toneel en wat je dan vooral nodig hebt, is de juiste invalshoek van waaruit je het verhaal kunt gaan ‘hertalen’, ‘her-vertellen’ als het ware. Schrijf je een toneelstuk, dan ben je immers bezig met een heel ander medium dan als je een boek schrijft. Mijn vuistregel is dan altijd: ‘Wie vertelt Wat, Waar & Wanneer?’ De vier W’s dus.
Op die manier is het concept van het muziektheater DE MARBELLO DIAMANTEN ontstaan. Muziektheater moest het zijn, want ik hou van muziek, van ambiance in de zaal en zowel Marc de Bel als Guy Didelez schrijven nu eenmaal swingende boeken. Komt daarbij dat ik met mijn broer en ons gezelschap Compagnie de Ballade heel wat ervaring heb opgebouwd met muziektheater, gebaseerd op boeken... en dat ik op grond van die ervaring ook weet dat Guy ook zo zijn begenadigde momenten heeft als het op het schrijven van liedjesteksten aankomt.Ik hou niet van actrices van in de twintig die jongeren spelen van een jaar of twaalf…. dus moest het eigenlijke verhaal van DE MARBELLO DIAMANTEN (de verwikkelingen rond de roof) in het verleden gesitueerd worden, toen de actrice nog die leeftijd had. Want dat was ook meteen duidelijk: mijn actrice moest de Miete van het basisscenario worden. Voor een rondreizende productie kun je nu eenmaal niet meer dan drie mensen inzetten, anders wordt de productie al snel te duur. Wie Wat Wanneer zou gaan vertellen, wist ik nu al. Alleen de vierde W (Waar?) moest nog ingevuld worden. Daarvoor dacht ik aan het gegeven dat je met een muziektheaterstuk zo ongeveer één uur op het toneel hoort te staan. Toen rees het idee van een ‘show’ waarmee Miete een Hollywood-producent moest gaan overtuigen. Hollywood wil de avonturen van Miete rond de Marbello Diamanten verfilmen, maar er moet nog een grote filmbaas over de streep getrokken worden. De Spielbergen van deze wereld hebben echter doorgaans geen tijd om boeken te lezen. Miete heeft dus welgeteld één uur gekregen om haar waar gebeurde verhaal zo spectaculair mogelijk te vertellen aan die grote filmbaas en nu zou ze die show graag inoefenen met een levend testpubliek. Ze wordt daarvoor bijgestaan door een One Man Band, oftewel: de componist-muzikant. Ik heb deze invalshoek, dit ‘theaterconcept’, dan voorgelegd aan Guy en gevraagd of hij het toneelscript op die manier kon uitwerken. In het script had ik ook een aantal momenten aangeduid waarbij eventueel een liedje kon gebracht worden en waarvoor Guy dan een liedjestekst hoorde te schrijven. Met die liedjesteksten ben ik naar mijn broer getrokken, die er de muziek op heeft gezet. Ondertussen was ik er ook al achter dat ik Rebecca Tanghe wilde vragen om de rol van Miete te spelen: zij had dat ondeugende, kwameisjesachtige dat Miete nodig had, ze kan best een aardig stukje zingen (wist ik al van onze samenwerking aan De Poepsjieke Poedel), ’t is een verduiveld goeie actrice en ook – niet onbelangrijk – een plezant meiske om mee te werken. Daarmee was de ‘cast’ compleet en konden we beginnen aan de voorbereiding van het muziektheater waarmee we zelf de boer opgingen. Later heb ik dat stuk dan bewerkt tot een musical die ook door scholen en gezelschappen gespeeld kan worden."

Even kennismaken met Fernand Bernauw, componist van de musical



Fernand Bernauw heeft al heel wat muzikale watertjes doorzwommen. Als late twintiger maakte hij diverse festivalpodia onveilig met de destijds nogal bekende popgroep “Pitti Polak”. Na een kort rendez-vous met Micha Mara's Ierse folkband en het runnen van een muziekwinkel legde hij zich vooral toe op opnames (in zijn muziekstudio) en componeren - zo schreef hij composities voor tal van bekende artiesten, VTM, videoprodukties, theater en musical. Momenteel zit hij ofwel in zijn studio op nieuwe composities of arrangementen te broeden of is hij ‘on the road’ met Compagnie de Ballade.

Even kennismaken met Patrick Bernauw, regisseur en producent van de musical


Patrick woont te Erembodegem en was stripscenarist, hoorspelregisseur en hoofdredacteur van de Historische Verhalen. Hij schrijft sinds 1981 romans, verhalen, essays, toneelstukken en radio- en televisie-scenario's - zowel voor volwassenen als voor de jeugd en is daar sinds 1987 voltijds mee bezig. Op dit moment is hij voorzitter van vzw schrijverscollectief de Scriptomanen en leidt hij het door hem opgerichte gezelschap voor muziektheater Compagnie de Ballade.
Tot zijn bekendste prozawerken behoren de docudetective Mysteries van het Lam Gods (1991) en, in samenwerking met Guy Didelez, de historische jeugdroman In het Teken van de Ram (1996) die in eigen land werd onderscheiden met de Prijs Knokke-Heist voor de Beste Jeugdroman en in Duitsland met de Eule des Monats. Zijn proza-werk voor de jeugd werd voorts nog twee maal bekroond met de John Flandersprijs voor Vlaamse Filmpjes en werd vertaald in het Frans, het Duits, het Italiaans, het Noors, het Spaans en het Pools.
Voor de BRT(N)/VRT, een aantal Nederlandse omroepen, Radio Ostankino (Moskou), New Radio New York en voor de Vlaamse vrije radio's schreef en in het laatste geval regisseerde en produceerde Patrick Bernauw in de jaren tachtig en negentig ook ontelbare luisterspelen met zijn productiehuis Orage (Onafhankelijk Radiofonisch Gezelschap). In 1994 ontving hij voor zijn luisterspel La Comédie Française de Provinciale Paul de Mont Prijs voor toneel. Voor VTM was hij co-scenarist van de series Meester! en Wittekerke, en hoofdschrijver en storyliner van de jeugdsoap Wat nu weer!? Voor de VRT was hij co-scenarist van de sitcom Alle Maten en van de detective-reeks Sedes & Belli.
Met zijn toneelstukken, die hij vaak ook zelf regisseerde, viel hij eveneens regelmatig in de prijzen. Dat was onder meer het geval met De Dochter van Calamity Jane, geschreven in samenwerking met Guy Didelez (Wim Verbeke Prijs voor Jeugdtheater, 1997) en de thriller De Minister en het Maffia Meisje (Sabam Prijs voor Toneel, 1999). Met Guy Didelez schreef hij voor het beroepstheater het figurentheaterstuk voor kleuters, Beerenbodegem (Taptoe, 1997) en in 2005 met Frank Van Laecke het locatieproject Semper Vivat! (Taptoe) met in de hoofdrol Chris Lomme.
In 1998 richtte Patrick samen met zijn broer Fernand het muziektheatergezelschap Compagnie de Ballade op, dat zowel voor een volwassenen publiek als voor jongeren speelt. Patrick schrijft niet alleen de teksten waarvoor zijn broer Fernand de muziek componeert, maar regisseert de stukken ook en acteert/zingt erin mee. Tot de vaste kern behoort eveneens ‘bluesmens’ Luc Borms. Zo trekt dit trio nu al zes seizoenen lang op met De Sterke Verhalen Blues, vijf seizoenen met hun versie van De Duistere Middeleeuwen:
Hun nieuwste productie is De Ballade van Wilde Bill Hickock:
In 2005 werden Patrick Bernauw & Compagnie de Ballade onderscheiden met de prestigieuze Visser-Neerlandia Prijs voor de musical Scharpenelle.

Even kennismaken met Guy Didelez, co-auteur van Marc de Bel voor het boek DE MARBELLO DIAMANTEN, auteur van de gelijknamige musical


Guy Didelez, auteur van de theater- en liedjesteksten van de musical

Als kind probeerde Guy al een roman te schrijven, maar de echte doorbraak kwam pas in 1988, toen zijn eerste jeugdboek, Raspoetin, bekroond werd met de Prijs voor het Beste Vlaamse Misdaadverhaal en meteen een heuse bestseller werd. Ook op toneelgebied kwam vanaf dan alles in een stroomversnelling. Zo berekende het Koninklijk Nationaal Toneelverbond in haar tijdschrift Rekwisiet van september-oktober 2000 dat de stukken die Guy Didelez schreef in samenwerking met Paul Coppens in het amateur-theater veruit het meest gespeeld werden (periode 1995-2000), méér dan welke andere binnen- of buitenlandse auteur dan ook.
Meteen ging ook op scenariogebied de lawine aan het rollen. Hij bleef niet alleen voor de radio (o.a. Koekoeksnest ) schrijven, maar kreeg ook de kans om voor televisie te werken ( Samson, Jappe en Coco, Made in Vlaanderen, Meester, Wat nu Weer!?, Hotel Hotel, Wittekerke, Alle Maten, en Sedes en Belli ). Daarnaast verzorgt hij aan de Antwerpse Schrijversacademie nog steeds een cursus scenario- en (sinds 2000) een cursus toneelschrijven.
In 1996 publiceerde Davidsfonds/Infodok In het Teken van de Ram, waarmee Guy samen met Patrick Bernauw de Knokke-Heist Prijs voor het Beste Jeugdboek behaalden. Onder de titel Brennende Sterne werd het boek ook in het Duits vertaald, waar het in maart 1997 bekroond werd tot beste jeugdboek van de maand.
In oktober 2000 pakten Guy en Patrick Bernauw uit met Het Infernaat, tot dan toe het grootste boekproject waar ze ooit aan gewerkt hadden. Naast het boek zelf verscheen er ook een dubbel-cd met liedjes en een heuse toneelbrochure. Als scholen met het hele pakket aan de slag gaan, kunnen ze er meteen een spetterend schoolfeest van maken. Daarnaast was er ook een musicalversie waar Patrick een tijdje mee rond trok. Vanaf oktober 2002 nam Guy die taak van hem over.
Guy maakt deel uit van het schrijverscollectief vzw de Scriptomanen, dat de theaterversie van De Marbello Diamanten produceert. Vzw de Scriptomanen was ook de producent van Het Infernaat, De Duistere Middeleeuwen (boek van Guy en Patrick + cd met vocale en instrumentale nummers + theaterbrochure), De Poepsjieke Poedel (gelijkaardig musicalpakket in samenwerking met uitgeverij Averbode) en de Heksenshow (multimedia project gebaseerd op de heksenboekjes van Guy).

Even kennismaken met Marc de Bel, schrijver van het oorspronkelijke scenario DE MARBELLO DIAMANTEN



Marc de Bel, schrijver van het oorspronkelijke scenario
Ik ben dus Marc de Bel, en zo voel ik me ook wel een beetje. Klepelgek tingeling. Ik ben geboren op 7 mei 1954. In Kruishoutem, achter een heerlijk geurende seringenstruik. Ik woon er nog altijd met Mie, de kinderen Elf, Aim, Ayan, en Allen en een zootje van dieren: de honden Toepee en Babbe; de katten Mien, Vlek, Vaniel, Indi en Poitoe; de bedrijvige familie Zoldermuis; vijf gekgescharrelde kippen en Martin, onze haan. Helaas is Pica, de ekster, door een buurman afgeschoten.
Vroeger gaf ik les in de vierde klas, maar nu schrijf en teken ik de hele dag. Dat vind ik net zo leuk als lesgeven, hoewel ik het kinderen-pesten wel een beetje mis. Vooral het vele huiswerk geven, haha! (Grapje! Ik haat huiswerk!) Gelukkig ga ik vaak vertellen in scholen en bibliotheken. Ik babbel veel liever met kinderen dan met volwassenen. Dat komt waarschijnlijk omdat ik, sinds die val uit mijn boomhut, altijd elf gebleven ben. Dat mag zeker zo blijven. Ik hoop dat mijn opengebarsten fontanel nooit dichtgroeit. Zo kan ook jij lekker mee kopje onder duiken in al die keutelspannende, slappelachgrappige en vlinderfladderige avonturen die bruisend mijn broeiende compostkop binnenstromen.

Marc de Bel had zulke goede herinneringen aan zijn lagere schooltijd dat hij zelf ook onderwijzer wilde worden. Hij volgde een lerarenopleiding aan het Glorieux Instituut in Oostakker en gaf twintig jaar les aan de vierde klas. Hij trouwde met Mie Buur en kreeg vier kinderen. Buiten de school was hij ook cartoonist, dichter, toneelschrijver en uitgever. Hij schreef dichtbundels voor volwassenen en gaf die zelf uit. Ook zijn eerste kinderboek gaf hij eerst zelf uit. Omdat zijn boeken goed verkocht werden, kon hij zich helemaal aan het schrijven gaan wijden. Er bestaat ook een fanclub voor Marc de Bel (de Belhamelsclub). Hij woont nog steeds in zijn geboortehuis in de Boeboekweitstraat in Kruishoutem. Marc de Bel schrijft spannende boeken voor kinderen vanaf een jaar of negen. De boeken lezen als een trein, ze zitten vol actie, fantastische gebeurtenissen en slapstickachtige situaties. De belangrijkste figuren in zijn boeken zijn kinderen, dieren of Boeboeks (kleine groene wezentjes). De kinderen durven alles en hebben veel fantasie. Volwassenen zijn of bijzonder sympathiek of heel onsympathiek. De boeken gaan soms wel over serieuze onderwerpen als milieuvervuiling en kindermishandeling, maar door de humor wordt de ernst gerelativeerd. Zijn taalgebruik is speels en lijkt op dat van kinderen, waarbij hij niet bang is om schuttingtaal te gebruiken.

Maak nu zelf uw musical...


... aan de hand van het musicalpakket
DE MARBELLO DIAMANTEN:
* cd met vocale & instrumentale liedjes, theatertekst, boek en werkboekje: 53 euro
* gebruik in de klas: gratis
* bij publieke opvoeringen dient de toestemming van de rechthebbenden verkregen te worden en is een opvoeringsrecht verschuldigd aan Sabam (150 euro/opvoering)
Bestel nu uw musicalpakket via info@inter-actief.be
*
*
*
KORTE INHOUD:
Marc de Bel schreef samen met Guy Didelez het boek De Marbello Diamanten, waarin de avonturen van Miete & Co. uit de doeken worden gedaan. Hollywood wil één en ander verfilmen, maar er moet nog een grote filmbaas over de streep getrokken worden. De Spielbergen van deze wereld hebben echter doorgaans geen tijd om boeken te lezen. Miete heeft dus welgeteld één uur gekregen om haar waar gebeurde verhaal zo spectaculair mogelijk te vertellen aan die grote filmbaas. Ze heeft er dan ook een heuse show van gemaakt en nu zou ze die show graag brengen met de leerlingen van uw basisschool voor een levend testpubliek.
Met het musicalpakket kunt u probleemloos dit verhaal van Marc de Bel en Guy Didelez opvoeren bij u op school, in het toneelgezelschap, enz... Een trailer (audio/video) vindt u op de website van regisseur Patrick Bernauw www.patrickbernauw.be

TEKST DE MARBELLO DIAMANTEN



Musical voor de hele basisschool
naar een scenario van Marc de Bel
met theater- en liedjesteksten van Guy Didelez
geïnspireerd door hun gelijknamige boek
en met muziek van Fernand Bernauw


Productie : Orage CVBA
(voor vzw de Scriptomanen)

*

*

*


LIEDJES KUNNEN IN FULL PLAYBACK GEBRACHT WORDEN (MET VOCALE VERSIE CD) OF KARAOKE (LIVE GEZONGEN OP INSTRUMENTALE VERSIE CD).

DE RADIOBERICHTEN KUNNEN DOOR EEN JONGEN OF EEN MEISJE
INGESPROKEN WORDEN EN OPGENOMEN, LIVE INGESPROKEN WORDEN…
OF MEN KAN DE OPNAME OP DE CD GEBRUIKEN
(DAAR HOORT U DE STEM OP VAN AUTEUR GUY DIDELEZ).

DECOR:
Een aantal zetstukken, waaronder een BOOMHUT.

ROLVERDELING:

DE MARBELLO-DIAMANTEN wordt gebracht door de DE MARBELLO BAND
die u naar eigen inzichten kunt samenstellen
uit een aantal zingende en dansende jongens en meisjes naar keuze
+ EEN DRUMMER, GITARIST, ENZ...

Voorts heeft het script de volgende – al dan niet sprekende – rollen:

MIETE
TANTE TELJORA
BERTUS
ROADIES
PUZZEL (EEN HOND)
HOOVER (EEN HOND)
SENNE
BROES
MATTIAS
RADIOREPORTER
DE BOSS
DE BIEK
BOEF 3
*
*
*
INSTRUMENTALE INTRO DOOR DE MARBELLO BAND.

Miete huppelt de lichtvlek in en buigt. MUZIEK UIT.

Miete :
Hallo iedereen! Dag allemaal!
Ik ben Miete. Miete Pretselder!
Ja, we hebben ook een Pretprei in de familie, maar dan aan de kant van mijn moeder.
En ik speel de hoofdrol in ‘De Marbello diamanten’, het keineige, keinieuwe boek dat Marc de Bel en Guy Didelez met hun tweetjes mochten schrijven over mij. Nog geen jaar geleden heb ik namelijk een ongelooflijk, onvoorstelbaar, onovertroffen en on… on… on…

Gitarist:
Onnozel?

Miete:
… onwaarschijnlijk spannend avontuur beleefd!
Zooooooo spannend was het, dat ik ermee naar Marc de Bel gestapt ben en hem heel mijn verhaal verteld heb. En die vond dat ook zoooooooooooooooooo spannend, dat hij ermee naar Guy Didelez gestapt is, en hij heeft hem gevraagd om er samen een boek over te schrijven dat zooooooooooooooooo… spannend is dat je zenuwen ervan knappen. Maar pas op, da’s nog niet alles! Want in Hollywood vonden ze mij ook zooooooooo…

Gitarist:
Onnozel?

Miete:
… vonden ze mijn verhaal ook zo spànnend!…
… dat ze het daar nu willen verfilmen!
Er is maar één probleem. D’r moet daar nog altijd één of andere grote baas over de streep getrokken worden. En de miserie met grote bazen is dat die meestal geen tijd hebben om de spannende boeken te lezen die ze willen verfilmen… En de Marc en de Guy hebben er ook een serieus dik boek van gemaakt… En die grote baas heeft ze welgeteld 60 minuten de tijd gegeven om hem te overtuigen dat hij van dit spannende boek een spannende film moet maken… En nu hebben de Marc en de Guy mij dus gevraagd of ik mijn verhaal niet zélf aan die filmbaas kan vertellen in zestig minuten tijd…

Gitarist:
Ah ja, en toen heb ik tegen Miete gezegd: Miete meisje, als ik daar met mijn Marbello Showband nu eens een paar liedjes bij maakte hé… Met zo wat dansjes d’rbij… Dan pakken we die grote baas helemààl in! Want wie houdt er nu niet van muziek, hé? Misschien maken ze er in Hollywood dan wel een echte musical van, en daarom heb ik mijn echte, onvervalste, onweerstaanbare, onovertroffen en…

Miete:
Onnozele…?

Gitarist:
… Marbello Showband opgetrommeld, om daar wat spectaculaire muziek bij te maken en dansjes bij te doen!

De DRUMMER geeft EEN KORTE MAAR SPECTACULAIRE DRUMSOLO.

De GITARIST geeft EEN SPECTACULAIRE EN LUIDE GITAARSOLO ten beste. Miete wil iets zeggen, maar kan zich niet verstaanbaar maken. De gitarist gaat volkomen op in zijn solo, werkt naar een climax toe… Maar dan trekt Miete het kabeltje van zijn elektrische gitaar uit. Plots valt de klank weg. Beteuterd staat de gitarist erop te kijken.

Miete:
Da’s hier wel mijn show hé!...

De GITARIST gaat beduusd op de achtergrond staan.

Miete:
Voor ik mijn verhaal voor die grote baas van Hollywood ga brengen, zou ik het dus eerst nog eens willen uittesten op een bende proefkonijnen. En die proefkonijnen, waarde publiek, dames en heren, broeders en zusters… dat zijn jullie dus. Oké…
Tot de MARBELLO BAND:
Klaar?

TANTE TELJORA komt op samen met met DE ZANGERS EN ZANGERESSEN VAN DE MARBELLO BAND.

Miete:
Het begon met een vakantie die ik samen met Bertus doorbracht…

BERTUS wordt op- en afgevoerd, op een sofa met wieltjes eronder, door ROADIES.

Bertus:
Ik ben haar broer!

Miete:
Een echte bleekscheterige sofaknol…

Bertus:
Helaba!

Miete:
… En ik bracht die vakantie door bij onze tante Teljora…

Teljora:
That’s me!

Miete:
En dat was een echte globetrotster die nu in Kruisem woonde…
TANTE TELJORA
– gezongen & uitgebeeld door de MARBELLO SHOWBAND:

REF: ’t Is een rare signora
die tante Teljora,
ze houdt zo van reizen,
wil steeds weer bewijzen
dat de aarde rond is
en zij nog gezond is
en op alle plekken
haar plan weet te trekken.

Ze zong in Havanna
heel luid het Hosanna,
trok dan van Nebraska
te voet naar Alaska
en in haar pyama
door Alabama.
Met een angina
was z’in Palestina
en zonder diploma
op weg naar Paloma
om dan weer in Polen
wat rond te gaan dolen.

REF.

Ze was in Ibiza,
daar at ze een pizza
en in Londonderry
daar dronk ze een sherry.
Maar in Peru bij Quito
daar riep ze: ‘Finito!
Dat jachten en jagen,
dat hollen door dagen,
dat laat me zo zweten,
ik wil ’t niet meer weten
ik koop me een huis!
Voortaan blijf ik thuis!’

REF. ’t Is een rare signora
die tante Teljora
ze hield zo van reizen,
wou steeds weer bewijzen
dat de aarde rond was
en zij nog gezond was

Nu heeft ze twee honden
een riem aangebonden
en wil door de bossen
van Kruisem gaan hossen.
En dwars door de vijver
zwemt zij vol ijver
in school- of in rugslag,
ze kreeg echt een terugslag:
geen koffers of zakken
wil zij nu nog pakken,
ze wil nu genieten
Van Kruisem en frieten!

De honden PUZZEL en HOOVER komen op. Ze springen op en rond TANTE TELJORA en als hun naam valt, blaffen ze vrolijk.

Miete:
Tante Teljora had zich dus met haar honden teruggetrokken in de bossen van Kruisem. De ene heette Puzzel, die was in verwachting en hoopte dat er snel een stuk of wat Puzzelstukjes geboren zouden worden. De andere heette Hoover, en dat was net een stofzuiger: die at voortdurend alles op wat op de grond lag. Steentjes, slakken…

Teljora:
Ik zou het hier vreselijk naar mijn zin gehad hebben, in het prachtige Kruisem… als er die enorme vuilnisbelt niet was geweest, aan de rand van het bos.

Miete:
Een vuilnisbelt?

Teljora:
Ja… van een rijke stinkerd! Hij wil het bos opkopen om zo zijn vuilnisbelt nog uit te breiden en nog stinkerder rijk te worden!…

TELJORA en de honden HOOVER en PUZZEL gaan af.

Miete:
Op een dag, toen ik daar in de vijver aan ’t zwemmen was, zag ik ineens dat ik bespied werd… door een sprinkhaan!

SENNE komt op.

Senne (tot het publiek):
Maar ’t was geen sprinkhaan die daar in ’t struikgewas zat! ’t Was een jongen die Senne heette, en in het dorpswinkeltje woonde…

Miete:
Tante vertelde me dat het een heel speciale jongen was. Hij had ooit al eens een heuse echte UFO gezien, om maar iets te zeggen!

Senne (trots):
En die heel speciale jongen, dat was ik dus!

Miete:
En toen ik die nacht opstond om te plassen… Ja, ‘k had wat te veel pompoensoep gedronken… Toen zag ik dus een lichtje dansen in het bos en…

De MARBELLO BAND zet GEHEIMZINNIGE, PINK PANTHERACHTIGE MUZIEK in, terwijl MIETE de scène speelt:

Miete:
Ik sloop het huis uit en… Het was volle maan, maar toch zag ik geen steek in het bos.
Ik volgde het lichtje dat als een reuzenglimworm af en toe oplichtte, tot ik opeens…

TANTE TELJORA verschijnt achter MIETE en legt een hand op haar schouder – tegelijkertijd: MUZIKAAL SCHRIKEFFECT

Miete:
... een hand op mijn schouder!...
Ze draait zich om:
Tante Teljora!

Teljora:
Kom maar terug mee naar huis, Miete… Het is te gevaarlijk, zo alleen, ’s nachts, in het bos…

Miete:
Dat kon best zo zijn… Maar de volgende dag trok ik er toch in m’n dooie eentje op uit en toen zag ik daar in het midden van het bos… Een boomhut!

Ze geeft teken en de ROADIES rollen een boomhut op. MIETE beeldt het liedje uit, terwijl DE MARBELLO BAND het zingt en alle anderen het toneel verlaten.
DE BOOMHUT

Een boomhut is een heel raar huis
dat kraakt in alle planken,
heb je hoogtevrees, dan is ’t niet pluis
en zit je daar te janken.
Maar ben je dapper en vol moed
dan kun je er ook wonen,
dan staat het als een hoge hoed
vanboven op de bomen.

REF. ‘De boom in!’ roepen mensen vaak,
want soms ben je een etter,
en dan klim je als een echte aap:
je neemt ze op de letter.

Je kunt er met een touw naartoe
of ook met een ladder.
Of langs de stam zo af en toe,
al is dat wel wat gladder.
En boven in de boomhut dan,
daar woon je in de blaren,
daar ben je een bosjesman
temidden de gevaren!

REF.

Mijn boomhut ach, die wiebelt wat
en de wind is aan ’t huilen
en ze bibbert als een espeblad,
toch is het er goed schuilen.
De geur van hout maakt je zo blij,
je voelt je daar nooit nukkig,
je voelt je in je boomhut vrij
en dat maakt je gelukkig!

REF.

In de boomhut:

Miete
Ik ben nieuwsgierig geboren… Ik was dus die boomhut in geklommen en daar hoorde ik…

SENNE komt eraan, samen met BROES en MATTIAS. Ze praten gedempt.

Miete:
Stemmen!
Ik keek naar buiten en…
Daar had je Senne Sprinkhaan! En hij had nog twee jongens mee! Broes, zo zou ik later horen - een kleine dikke die verzot was op knikkers - en Mattias, een grote struise krullekop…
Ze wilden de boom in… Hoe zouden ze reageren als ze daar een indringster vonden?

Ze verlaat de boomhut snel langs de achterkant en vlucht weg. SENNE, BROES en MATTIAS gaan in de boomhut zitten.

Miete (beneden):
Toen ik thuiskwam…

BERTUS en TANTE TELJORA komen eraan, samen met PUZZEL en HOOVER.

Bertus:
Miete! Moet je horen! Nu hebben wij toch wel iets ongelooflijks meegemaakt! We waren net voorbij een plaats gereden waar een auto tegen een boom was gaan plakken, en toen we wilden helpen, kropen er drie kerels uit dat wrak en die gingen er zomaar met het autootje van Tante vandoor…

Teljora:
Het moeten die diamantenrovers geweest zijn, over wie deze morgen op de radio zoveel te doen was.

Miete:
Diamantenrovers?

Teljora:
Ze hebben de befaamde Marbello Diamanten gestolen, uit het Diamanten Museum! Niet minder dan 12 stuks die stuk voor stuk worden geschat op eh… een onschatbare waarde!

BERTUS, TELJORA en de honden gaan af. SENNE komt uit de boomhut.

Miete:
Later die dag ging ik zwemmen en toen… Toen zag ik Senne Sprinkhaan opnieuw… En toen… Toen…

Marbello Band (zingt overdreven):
… Een béétje verliefd!...

Miete (kwaad op Marbello Band, schraapt de keel, draait wat rond)
Maar nee! Toen was ik nog niet… Enfin, ik bedoel… Senne wilde weten wat ik in zijn boomhut uitspookte en… Welja, hij viel wel mee, moet ik zeggen…

Marbello Band (zingt overdreven):
… Een béétje verliefd!...

Miete:
Oké dan! Oké!... Hij viel héél goed mee, eigenlijk… Hij had zo twee van die ogen hé…

SENNE kijkt MIETE diep in de ogen.

Marbello Band (zingt overdreven):

… Twee ogen zo blauw…

Miete:
Ze leken dwars door me heen te kijken… En we zijn dan samen onder zijn boomhut gaan zitten en…

Marbello Band (zingt overdreven):
… Een béétje verliefd!...

Miete:
… geworden, ja… We hebben gepraat over zijn hobby…

Senne:
Vogels fotograferen…

Miete:
En over zijn droom…

Senne:
Ooit wil ik nog eens echt in zo een boomhut gaan wonen…

Miete:
En over UFO’s…

Senne:
Een paar nachten geleden heb ik ze eerst hóren… en daarna ook zién vliegen…

BROES en MATTIAS komen de boomhut uit.

Miete:
En toen kwamen Broes en Mattias roet in het eten gooien.

Broes:
Ze is in de boomhut geweest hé?

Mattias:
Je hebt haar onze geheime boomhut toch niet laten zien, Senne?

Senne:
Toch wel… Een klein beetje maar…

Broes:
Dat vinden wij niet leuk, Senne!

Mattias:
Alleen Volwaardige Knoedelgekke Peppels mogen de boomhut in!

Miete:
Volwaardige Knoedelgekke Peppels?

Senne:
Zo heten de leden van ons clubje, ja…

Broes:
Nu ze in de boomhut geweest is, zit er niks anders op…

Mattias:
Broes heeft gelijk… Nu moet ze ook een Volwaardige Knoedelgekke Peppel worden!

Broes:
Maar dat zal niet makkelijk zijn…

Mattias:
Nee, want om een Volwaardige Knoedelgekke Peppel te worden, moet je eerst enkele zware proeven afleggen…

Broes:
Moeilijke proeven…

Mattias:
Dénkproeven ook!

Broes:
Je hoofd drie minuten lang in een doos verschrikkelijke stinkzwammen steken, bijvoorbeeld!

DE MARBELLO BAND OP, ZIJ ZINGEN HET LIED – MIETE, SENNE, BROES EN MATTIAS BEELDEN UIT.

DE VOLWAARDIGE KNOEDELGEKKE PEPPELS

REF. Ze hebben me geslagen
en toch vond ik het fijn!
Ik ga ‘t me niet beklagen,
het deed totaal geen pijn!
Ze hebben me geslagen
tot Peppel joepiejee!
Ze hebben me geslagen
tot echte VKP!

Om een Peppel te wezen
en bij de club te zijn
mag je niks vrezen,
geen schijtlijster zijn.
Je moet drie spinnen eten
en dat is nog maar ’t begin
want een slakje en wat neten
mogen er ook nog in!

REF.

Je moet met blote billen
zwemmen in een ijzig meer
en begin je te rillen,
dan krijg je ’n rondje meer!
Je moet je dan drogen
met netels uit het bos,
je blijft best onbewogen
ook al krijg je een blos.

REF.

Je moet fluimen spuwen
vanuit de hoogste beuk,
’t lijkt om van te gruwen
maar ’t is reuzeleuk.
Je springt in een greppel,
modder op je snuit,
zo ben je dan een Peppel,
bij koninklijk besluit!

REF.
Miete:
Toen werd Broes gebeld op zijn mobieltje.

JINGLE MOBIELTJE BROES

Broes:
Sorry mensen, ik moet dringend naar huis.

Senne:
Ik ook. Ik moet nog helpen in de winkel.

Miete:
Maar voor hij vertrok, keek hij me nog eens op die speciale manier van hem vlak in de ogen en…

Marbello Band (zingt overdreven):
… Een béétje verliefd!...

Senne:
Ik zal vanavond terugkeren om de kerkuil te fotograferen die hier altijd in de buurt komt zitten…

Miete:
En hij keek me in de ogen en…

Marbello Band (zingt overdreven):
… Een béétje verliefd!...

Senne:
Zul jij er ook zijn, vanavond?

MIETE knikt en loopt weg – podium leeg.

MARBELLO BAND komt op en zingt/beeldt uit:


VERLIEFD

Vanmorgen toen hij naar me keek
zag ik zijn ogen branden
alsof hij met die blik van hem
ook mij wilde verbranden.
Het maakte mij totaal van streek,
ik voelde dat ik kleurde
toen hij zo met die blik van hem…
‘k weet niet wat er gebeurde.

REF. Ik weet niet wat er met me is,
het is een soort… een soort gemis
om wat niet is
maar wel zou kunnen komen.
Of blijft het steeds bij dromen?

Vanmiddag lachte hij naar mij
gewoon maar in ’t passeren,
toch was die lach meer dan een lach
dat zou ik durven zweren.
Wat is dit toch? ’t Lijkt hekserij!
Wat is er aan ’t gebeuren?
Zo krijgt een doordeweekse dag
wel heel felle kleuren.

REF.

Vanavond bij het slapen gaan
leek ik iets te voelen
alsof iets binnen in mijn buik
onrustig lag te woelen.
Het kroop voortdurend af en aan,
het ritselde hier en ginder,
er zit een rupsje in mijn buik,
wie weet wordt het een vlinder?

TANTE TELJORA, BERTUS en de honden HOOVER en PUZZEL met MIETE op scène:

Miete:
Die avond…

MIETE gaat richting boomhut, maar BERTUS roept:

Bertus:
Waar ga je naartoe?

Miete:
Dat ga ik nu eens niet aan je curieuzeneuzeneus hangen, zie!

PUZZEL loopt voortdurend te janken, en HOOVER ook.

Teljora:
Ga je dan niet mee naar de dierenarts? Ik vertrouw het niet meer. Puzzel wordt altijd maar zwangerder en zwangerder… en ze loopt heel de tijd te janken… En met Hoover…

Bertus:
Die stofzuiger van een hond eet ook àlles op wat op de grond ligt!

Teljora:
Ja, met hem is ook al iets mis… Het lijkt wel of hij Puzzel wil nadoen.

Bertus:
Het lijkt wel of hij jaloers is. Of misschien is hij schijnzwanger!

Miete:
Nu had ik zo’n hondenbevalling wel eens willen meemaken, maar ik ging toch nog een béétje liever…

Marbello Band (zingt overdreven):
… Een béétje verliefd!...

Miete (Tot Band – Kwaad)
Ja mensen, ’t is al goed hé! We wéten het nu al!
Ik ging dus toch nog een beetje liever naar Senne.

TELJORA, BERTUS en de HONDEN gaan af.

Miete:
Tante belde een taxi en trok met Puzzel, Hoover en Bertus naar de dierenarts… en ik trok naar de Boomhut. Zo hoorde ik het berichtje niet dat op de radio werd uitgezonden…

RADIOBERICHT / RADIOREPORTER:
En ook hier bij Radio Vrij Kruisem is er nog altijd geen tip binnengelopen, die de politie op het spoor zou kunnen zetten van de drie rovers van de beroemde Marbello-diamanten. De beheerraad van het museum heeft ondertussen een grote beloning uitgeloofd aan eenieder die de diamanten terugbezorgt of een tip kan geven die leidt tot het terugvinden van de gestolen diamanten of de arrestatie van de rovers…

Miete (in de boomhut)
Ik hoopte dat Senne al in de boomhut op mij zou zitten wachten, maar in de boomhut zat er mooi niks, nada, noppes, mottenbollen op mij te wachten.
Ik wachtte en wachtte en wie kwam daar als eerste binnenvallen?

BROES komt eraan, met een zakje knikkers.

Miete:
Daar ging mijn romantisch afspraakje!

Broes (geeft haar de knikkers):
Asjeblief! Een cadeautje voor het nieuwe lid van de Volwaardige Knoedelgekke Peppelclub!

Miete:
Ik kan helemaal niet knikkeren, maar ’t is het gebaar dat telt, nietwaar… En het was toch wel lief…
Ze steekt het zakje knikkers weg.

SENNE komt eraan, gevolgd door MATTIAS.

Miete:
Eindelijk! Eindelijk konden we met z’n allen gaan wachten op de uil!

DE MARBELLO BAND: Monotoon getik (metronoom?).

Miete
Zeker een kwartier hebben we daar zitten wachten!

Miete laat het uitschijnen alsof het nu ook een kwartier gaat duren:

Miete
Dat kan lang duren hé… zo vijftien keer zestig seconden?
Mmm… Vooral als het op een uil is dat je daar zo zit te wachten… En je kunt ondertussen geen uiltje knappen…
Maar ja, mijn verhaal moet zo levensecht mogelijk verteld worden, dus…
Misschien… Misschien kunnen we een liedje zingen om de tijd wat te doden… Ja?

MARBELLO BAND ZINGT “WACHTEN” – REFREIN EVENTUEEL SAMEN MET ZAAL (KINDEREN SPOREN PUBLIEK AAN EN VERDELEN BLAADJES MET REFREIN IN ZAAL)
WACHTEN:

REF. Wachten, wachten kan lang duren
en minuten duren uren…
Wanneer komt die uil nu toch?
Komt hij nog?

Soms loopt de tijd rap als een vuur,
soms gaat hij op ’t gemak
maar als ik naar de vogels tuur,
dan kruipt hij als een slak!
Want elke maand bij volle maan,
dan zit ik in de bomen,
ik wil de uil dan gadeslaan,
ik hoop dat hij zal komen…

REF.

Maar keer op keer bij volle maan
dan kan dat zo lang duren.
Dan doet die uil het langzaamaan,
als ik hem wil begluren.
Komt hij nu nog? Waar zou hij zijn?
Mag ik het al vergeten?
Mijn ogen doen zo stilaan pijn,
en ‘k sta vol muggenbeten!

REF.

Ik denk ‘shit’ en ‘schiet nu op’,
ik kan hem wel vervloeken.
Maar ik hou vol, ik geef niet op,
ik blijf en blijf maar zoeken.
Tot ik hem zie. Daar op die tak
zit mijn uil een uil te knappen,
nu gaat mijn hart van rakketak
en ‘k moet naar adem happen!


MET LICHTEFFECTEN:

Miete
’t Was al laat geworden, ’t begon al te schemeren… Maar daar was hij!
Senne wilde een foto nemen, maar het beest draaide zijn kop, zodat we alleen zijn achterkant zagen… en toen was er ineens een licht in het bos en vloog de uil verschrikt op.

Senne:
Hebben jullie dat licht ook gezien? ‘t Zal toch geen UFO zijn? ’t Zit in de buurt van het boswachtershuisje, zien jullie? Dat staat al jaren leeg, ’t is helemaal vervallen en er is ook een open plek bij… Een ideale landingsplaats voor UFO’s, kortom!’

MARBELLO BAND: geheimzinnige, spannende, griezelige soundscape met o.a. kriepende treden – MIETE, SENNE, BROES en MATTIAS beelden uit:

Miete
We slopen met z’n vieren naar het boswachtershuisje…
Daar… aan de rand van het bos… bijna volledig aan het zicht onttrokken… zagen we de vage schaduw van een auto.

Broes:
Een vrijend koppeltje!

Mattias:
Misschien kunnen we langs het kapotte raam het boswachtershuisje binnendringen.

Broes:
Goed idee! Daarboven zullen we een prima uitzicht hebben op dat vrijend koppeltje!

Miete:
We slopen zo stil mogelijk naar binnen… gingen de trap op… de treden kriepten verschrikkelijk… we keken uit het raam…
En in het licht van de maan… niet meer in de schaduw van de bomen… zag ik…

Soundscape eindigt met schrikeffect.

Miete:
Die auto… dat is de auto van tante Teljora!

Senne:
Maar die werd vanmorgen toch gestolen?

Broes:
Zouden de dieven van de Marbello diamanten dan hier in huis zijn?

Miete (doet het voor):
We gingen plat op onze buik en keken door de kieren naar beneden…
En toen zagen we ze…

DE MARBELLO BAND ZET DE MARBELLO DIEVEN IN – DE BOEVEN BEELDEN UIT:

DE MARBELLO DIEVEN

Hij draagt een keurig pak,
da’s echt wel kouwe kak.
Het is een sjieke heer,
dat zegt men telkens weer.
Zijn haar ligt in de plooi,
hij geeft altijd een fooi.
Nee hij is geen kolos,
maar hij is wel de Boss!

REF. Hij stal de diamanten,
hij ging ermee vandoor.
Van hem en zijn trawanten
ontbreekt nu ieder spoor!

Hij is ontzettend groot:
geen hand geeft hij, een poot,
met die borst als een kast
en die tanden van albast.
Geen hersens in zijn kop,
men zegt: ze waren op!
Hij is zo energiek,
we noemen hem de Biek!

REF.

Hij lijkt best sympathiek,
maar heel zijn hoofd is ziek
Hij draagt altijd een mes
en heeft vaak last van stress.
Zo mager als een graat
loopt hij over de straat
Zijn naam ken ik niet meer,
zijn daden des te meer.

REF.
Miete:
De drie dieven hadden serieuze ambras…

De DRIE BOEVEN beginnen onverstaanbaar te roepen en te schreeuwen tegen elkaar, om het hardst.

Miete:
Eén van de diamanten was immers spoorloos verdwenen…

Senne:
Ze maakten ruzie en wij dachten daar gebruik van te kunnen maken om te ontsnappen…

Mattias:
Maar een uilenjong gooide een uilenbal in het eten!

Senne:
Want ik liep zo snel naar buiten dat ik een paar uilenjongen aan het schrikken bracht, die op de zolderkamer verscholen zaten.

Broes:
Ze begonnen te blazen en te krijsen en toen kwamen die schurken naar boven, we probeerden ons nog te verstoppen, maar…

Geluidseffect van een knikker die op de grond valt en wegrolt.

Miete:
Wat was dat?

Geluidseffect van een knikker die op de grond valt en wegrolt.

Gitarist:
Poeh! Da’s gewoon ’t geluidseffect van een knikker die op de grond valt en wegrolt!

Geluidseffect van een knikker die op de grond valt en wegrolt.

Boss:
Wat was dat!?

Miete:
Broes had een knikker laten vallen, en zo kregen die boeven hem te pakken…

DE BIEK krijgt BROES te pakken en de andere BOEVEN gaan achter DE ANDERE KINDEREN aan - ACHTERVOLGING OP KOMISCH MUZIEKJE:

Miete:
Die ene schurk die er zo’n beetje uitzag als een wandelende kleerkast, die kwam al onze richting uit, maar toen…

GELUIDSEFFECT-JINGLE: “FLASH!” / DE KINDEREN EN DE BOEVEN BEELDEN UIT WAT MIETE VERTELT:

Miete:
… sprong Senne te voorschijn en nam hij een foto!

Senne:
Met de flash en vlak voor die dikkop zijn ogen!

BOEF 3 zakt verblind en jammerend op zijn knieën.

Miete:
Wij probeerden te ontkomen, maar de Boss haalde een pistool uit zijn zak… en we werden opgesloten in de kelder.

Senne:
Nog een geluk dat het huis al jaren leeg stond en dat de rooster die op het keldergat lag helemaal doorgeroest was.

Miete:
We braken uit… Enfin, Mattias en ik, tenminste…

Broes:
Ik niet.

Mattias:
Hij bleef in het keldergat steken.

Broes:
Te dik.

Senne:
En omdat Volwaardige Knoedelgekke Peppels elkaar nooit in de steek laten, besloot ik dan maar bij Broes in de kelder te blijven.

Miete:
Nauwelijks was ik met Mattias vertrokken, of één van de gangsters merkte ons op. Ik heb van heel mijn leven nog nooit zo hard gelopen als toen, tijdens die achtervolging…


ER WORDT NU EEN ACHTERVOLGING GESPEELD, IN HET RITME VAN DE MUZIEK: MIETE EN MATTIAS WORDEN ACHTERNA GEZETEN DOOR DE BOEVEN.


ZIE ZE VLIEGEN!

Zie ze lopen, zie ze gaan
Zie ze rennen, af en aan
Zie ze vluchten, hier vandaan
Zie ze springen, zie toch aan!

Zie ze vliegen, in de volle maan!

Hoor ze hijgen, hoor ze gaan
Hoor ze kreunen, zo ontdaan
Hoor ze hollen, hier vandaan
Hoor ze zuchten, hoor toch aan!

Zie ze vliegen, in de volle maan
Zie ze vliegen, in de volle maan
Zie ze vliegen, in de volle maan
In de volle maan…

Miete (stopt – buiten adem)
Ja, en hoe die achtervolging precies in zijn werk is gegaan en wat daar allemaal gebeurd is, dat moeten jullie in het boek maar lezen, want ik heb nu de tijd niet om dat allemaal te vertellen en ik ben ook al compleet buiten adem…

Mattias:
Het kwam er dus op neer dat één van de boeven ons te pakken kreeg…

Boef 3 krijgt hen te pakken en boeit hen als een worst (touw om hen heen).

Boef 3:
Hebbes!

Miete:
We werden geboeid terug naar het boswachtershuisje gebracht. Daar waren Senne en Broes intussen ook al uit de kelder gehaald.

De BOEVEN boeien MIETE, SENNE, MATTIAS en BROES als 1 worst.

Senne:
We werden allemaal geboeid als een worst en bewaakt door twee van de drie schurken, want de Boss had ondertussen zo’n honger gekregen dat hij naar…

Boss (terwijl hij wegloopt):
Het Friet-Uurtje van Frieda!

Senne:
… liep, om drie maxipakken met stoofvlees.

Miete:
Voor ons was het nu wel duidelijk: ons doodsvonnis was getekend!

Broes:
De Boss zal ons nooit meer laten gaan, want wij hebben zijn gezicht gezien!

Miete (wurmt zich los):
Niet wanhopen, mensen… Ik ben al zo goed als los…

Senne:
En toen…

MIETE maakt een van haar gympjes los, verbergt dat gympje op haar rug en demonstreert met DE BIEK:

Miete:
Boe-hoef!

Boef:
Ja, wat is er?

Miete:
Ik moet dringend plassen!…

Senne (fluisterend tot publiek):
Geniaal gezien van Miete… Want wat deed die schurk?

DE BIEK reageert niet.

Senne:
Die neemt de lantaarn van de tafel...

DE BIEK reageert niet.

Senne (nadrukkelijker):
Die neemt de lantaarn van de tafel!

Biek:
Jaja, da’s allemaal goed en wel… maar zie jij hier ergens een lantaarn staan?

EEN ROADIE komt aangelopen met een oude lantaarn.

Roadie:
Oeps! Helemaal vergeten! Sorry hé!

Senne:
Die komt ermee in de richting van Miete en…

DE BIEK komt behoedzaam en onwillig in slow motion en op muziekje met de lantaarn in haar richting.

Miete
En ik… Wat doe ik?... Ik…

Als een atleet, in slow motion, neemt ze het gympje achter haar rug vandaan, mikt naar de lantaarn en gooit het gympje dan weg…

Op het moment dat het gympje vertrekt krijgen we een black out. Muziek stopt.

Radioreporter (close in de microfoon – snel ratelend als een sportverslaggever):
… Miete doet het licht uit, dames en heren… Ze vliegt naar het tafeltje en graait de diamanten mee. Ja, u kunt er allemaal niks van zien, want het is daar aardedonker geworden en komt daarbij, dit is toch radio… Maar Miete stormt nu dus het boswachtershuisje uit, hopend dat Mattias, Broes en Senne zich ook zullen redden en…

Licht weer aan.

Miete (ter plaatse lopend)
Dikke Biek kwam achter me aan. Gelukkig was die een stuk trager dan de Boef 3, de Boef Zonder Naam. Misschien durfde hij ook niet te hard lopen, anders konden zijn dubbele kinnen wel eens in zijn ogen vliegen.

Terwijl het verteld wordt, wordt het gespeeld:

Radioreporter (close in de microfoon – snel ratelend als een sportverslaggever):
Miete doet nu haar tweede gympje uit om sneller te kunnen lopen.

Miete:
Ai!

Radioreporter (close in de microfoon – snel ratelend als een sportverslaggever):
Oei! Miete heeft op een scherpe steen getrapt, heel haar voet ligt open…
Ze kan bijna niet meer vooruit komen…
De hoofdweg… Daar komt een auto aan… En daar komt de Biek…
Miete speelt nu alles of niks, beste luisteraars… Ze gaat midden op straat staan…

Geluidseffect van piepende remmen en banden auto – Miete knijpt de ogen stijf dicht.

Miete:
Zoveel scheelde het!
(overdrijft met die twintig centimeter)
Twintig centimeter!
(roept naar de onzichtbare chauffeur)
Help me!

Radioreporter (close in de microfoon – snel ratelend als een sportverslaggever):
Miete roept naar de chauffeur: ‘Help me!’ En het autoportier gaat open en wie stapt daar uit de wagen?

De BOSS verschijnt in het licht.

Boss:
De Boss!...
Ja, ik had die auto gepikt omdat ik er met een andere vluchtwagen vandoor wilde!

Miete:
Hij had een pistool in zijn hand, dat hij heel gemeen op mijn kop richtte en toen lachte hij op een bijzonder akelige wijze…

De BOSS lacht akelig.

Miete:
Nee, nog veel akeliger!

De BOSS lacht nog veel akeliger.

Boss:
Nu goed?

Miete:
Ja, ja oké… Zo klonk dat ongeveer en…

Gitarist:
Je hebt nog vijf minuten, Miete, om je verhaal binnen het uur verteld te krijgen!

Miete:
Oei… Zo weinig? Oké, ja, oké… De tijd vliegt als een mens zich amuseert… Van de rest zal ik dan maar een superkorte samenvatting maken, de details kunnen jullie erop nalezen in het boek “De Marbello-Diamanten”, maar er werd dus nog aardig wat geschoten…

Kanon –en mitrailleurvuur.

Miete:
En er kwamen ook nog een soort van UFO’s aan te pas…

UFO-geluiden.

Miete:
… en Senne werd echt wel smoorverliefd op mij…

MARBELLO BAND (zingt):
… Smoor, smoor-verliefd!...

Miete:
En ik op hem…

MARBELLO BAND (zingt):
… Smoor, smoor-verliefd!...

Miete:
En toen kwam de politie eraan…

Loeiende politiesirene.

Miete:
… en ze stopten met piepende remmen…

Piepende remmen.

Miete:
… terwijl de Boss er vandoor ging met gierende banden…

Gierende banden.

Senne:
Maar voor de Boss ervandoor ging, had je hem wel nog de diamanten moeten geven.

Miete:
Ah ja, dat zou ik nog vergeten!

MIETE legt de diamanten in de handen van de BOSS, die er daarna vandoor gaat.

Senne:
En hoe alles dan toch nog goed gekomen is en de diamanten uiteindelijk weer in het museum zijn beland, dat moeten jullie maar in het boek lezen…

Miete:
Ah ja, want er is dus ook een boek geschreven over mijn avontuur, en nu gaat een grote studiobaas van Hollywood mijn verhaal misschien verfilmen en als ik dan wereldberoemd word, dan… dan… dan…

MARBELLO BAND zet het liedje in en zingt – MIETE beeldt uit – eventueel worden ‘apen’, ‘varkens’, ‘grote beer’ en filmsterren uitgebeeld door kinderen.

HOLLYWOOD

Elke nacht als ik ga slapen
en allebei mijn ogen sluit
dan droom ik niet van apen
of varkens met een lange snuit.

Elke nacht als ik ga slapen
dan droom ik van de Grote Beer,
in mijn bed tel ik geen schapen,
ik tel de Poolster en zo meer.

REF. Vraagt men mij: wat zou jij willen?
Een snoepje? Is een lolly goed?
Dan kan ik alleen heel hard gillen:
‘k Wil een ster zijn uit Hollywood!

Elke nacht droom ik van sterren,
ik zie ze al van heel heel verre.
Een ster, zo hoog, zo onvolprezen
zou ik ook wel willen wezen.

REF.


IEDEREEN BUIGT EN GAAT AF.

Als ze verdwenen zijn, weerklinkt dit bericht OP DE RADIO (radioreporter?):
‘Maar hoe zat dat dan met het Biezenbos en die vieze vuilnisbelt?’ vraag je je misschien af. Wel, met de beloning die de Knoedelgekke Peppels hebben gekregen voor het terugvinden van de Marbello-Diamanten, hebben ze niet alleen het Biezenbos aangekocht, maar ook de vuilnisbelt, waarop ze nieuwe jonge boompjes willen platen, zodat het bos in zijn oorspronkelijke staat hersteld kan worden. En met de rest van het bedrag willen de Peppels een grote boomhut bouwen, die als Peppelclublokaal dienst kan doen…

EINDE.